سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش آبخیزداری شهری

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

منصور پاره کار – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری
سیداحمد مروج – کارشناس ارشد آبیاری و زهکشی- آزاد

چکیده:

علوم مربوط به استحصال آب از سطوح آبگیر در دنیا در حال پیشرفت میباشد و کاربرد این علوم درتمامی کشورهای پیشترفته مدنظر قرار گرفته شده است. در روشهای استحصال آب، نزولات جوی معمولا برای مصارف آبیاری فضای سبز مورد استفاده قرار میگیرد و در بعضی مواقع جمعآوری و مصارف خانگی پیدا میکنند. در ایران بیشتر این آبها از طریق چاهها به آبهای زیرزمینی میپیوندند. همین بارندگی باعث ایجاد رواناب در سطح معابر شده و مشکلات عدیدهای را ایجاد میکند. میتوان با روشهای سادهای از جمله ایجاد باغچههای اطراف خیابان با ارتفاع کمتر از سطح جادهها و جدولهای فاصلهدار در صورتیکه سطح خیابان محدب باشد از آب باران برای آبیاری سطوح فضای سبز استفاده نمود. سیستمهای پیچیدهتری نیز وجود دارد که با مخزن ذخیره و آبیاری تحت فشار نیاز آبی گیاه را در زمانهای کمآبی برطرف مینماید. چاههای تغذیه مصنوعی طراحی شده با روشهای مهندسی که از ریزش بدنه چاه، گرفتگی ورودی و مسائل و مشکلات بهرهبرداری جلوگیری کند نیز م یتواند را هکار مناسبی برای استفاده و ذخیر هسازی آب باران در لایه آبدار زیرزمینی باشد