سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین همایش ملی حسابداری و حسابرسی

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

علیرضا حسن ملکی – گروه حسابداری، دانشکده حسابداری، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرگز، ایران
فاطمه کلبادی نژاد – گروه حسابداری، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرگز، ایران، دانشجوی کارشناسی حسابداری
معصومه اکبرزاده – دانشجوی کارشناسی حسابداری، گروه حسابداری، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرگز، ایران

چکیده:

در این پژوهش ارتباط بین ساختارهای رقابتی محصولات و ساختارهای تأمین مالی با محافظه کاری مشروط در گزارشگری مالی مورد ارزی قرارگرفته است. از عوامل مهم اتخاذ رویکردهای محافظه کارانه، افزایش فشارهای رقابتی می باشد. اما اتخاذ رویکرد محافظه کاری باعث کاهش انتظارات از عملکرد آتی واحدهای تجاری نیز می باشد. این تحقیق متشکل از دو بخش است، در بخش اول ارتباط بین ساختارهای رقابتی محصولات و محافظه کاری مشروط بررسی شده است و در بخش دوم نیز ارتباط بین ساختارهای تأمین مالی و محافظه کاری مشروط مورد ارزیابی قرار گرفته است. برای این منظور از اطلاعات شرکتهای عضو بورس تهران بر روی سالهای 1380 تا 1388 استفاده شده است. جهت سنجش محافظه کاری مشروط از مدل باسو استفاده شده است و جهت ارزیابی اثر رقابت و تأمین مالی بر روی محافظه کاری مشروط، ساختارهای رقابتی و تأمین مالی به مدل باسو اضافه شده اند. رقابت حالت چند بعدی دارد که مهمترین آنها شامل قابلیت جانشینی، حجم تقاضا، موانع ورود، نسبت تمرکز، و تعداد شرکت می باشند. ارتباط بین ابعاد پنجگانه رقابت و محافظه کاری مشروط در قالب پنج فرضیه اختصاصی بررسی شده است. سپس با استفاده از این ابعاد، متغیر ترکیبی برای سنجش رقابت بدست آمده و در قالب فرضیه کلی، ارتباط بین رقابت و محافظه کاری مشروط حسابداری بررسی شده است. آزمون فرضیه های اختصاصی بیانگر این است که برخلاف انتظار بین قابلیت جانشینی و محافظه کاری مشروط ارتباط معکوس و معنادار وجود دارد. ارتباط بین حجم تقاضا و تعداد شرکتهای عضو صنایع با محافظه کاری مشروط مطابق انتشار، مثبت و معنادار است. همجنین ارتباط بین موانع ورود و محافظه کاری مشروط مطابق میل، معکوس و معنادار است. نهایتاً بین نسبت تمرکز و محافظه کاری مشروط بر اساس پیش بینی ها ارتباط معکوس، ولی ضعیف مشاهده می شود. آزمون فرضیه کلی نیز نشان داد بین ساختارهای رقابتی محصولات و محافظه کاری شروط در گزارشگری مالی ارتباط مثبت و معنادار وجود دارد. نتایج بخش دوم تحقیق نشان داد که شرکتهای یکه از طریق بدهی های بلند مدت تأمین مالی می کنند. بر خلاف انتظار، دوره تأمین مالی دوره ی قبل از آن سطح محافظه کاری مشروط را کاهش نمی دهند. اما شرکتهای یکه از طریق حقوق صاحبان سهام تأمین مالی می کنند. مطابق انتظار، هم در دوره تأمین مالی و هم در دوره قبل از آن، سطح محافظه کاری مشروط در گزارشگری مالی را کاهش می دهند.