سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: دومین همایش ملی معماری پایدار و توسعه شهری با رویکرد پدافند غیر عامل در معماری و شهرسازی

تعداد صفحات: ۲۰

نویسنده(ها):

سارا خانه شناس – کارشناس ارشد طراحی شهری

چکیده:

حرکت پیاده به عنوان پاک ترین و طبیعی ترین گونه ترابری و پیاده راه ها بستر اصلی این شیوه جابجایی در شهرهاهستند. به دنبال انقلاب صنعتی و سلطه اتومبیل در شهرها، عابر پیاده به فراموشی سپرده شد تا آنجا که فضاهایپیاده محور شهرها را دچار مشکل نموده و طراحان و برنامه ریزان شهری ناگزیر به ارائه راهبردهایی در جهت تقویتاین فضاها برآمدند.در عصر حاضر با توجه به مطرح شدن مفهوم توسعه پایدار، تشویق به پیاده روی به عنوان یکی ازپایدارترین روش های حمل و نقل مورد توجه قرار گرفته که می تواند از جنبه های مختلف کالبدی، اجتماعی -فرهنگی، زیست محیطی، اقتصادی و سیاسی سبب توسعه پایدار شهرها گردد.در این مقاله منابع مرتبط با توسعه پایدار و محور پیاده در شهرها مورد بررسی قرار گرفته و اصول پیشنهادی برایارتقای کیفیت محورهای پیاده و ایجاد محور پیاده پایدار به عنوان الگویی مناسب برای جابجایی در محیط شهریکه نقشی موثر در خلق فضاهای ایمن و جذاب برای پیاده ها دارد تبیین گردیده است. محور پیاده تربیت، بسترمطالعات میدانی تحقیق بوده و نتایج بدست آمده نشان می دهد که ساماندهی این محور موجب انطباق آن باسیاست های پیاده گستری شده و تابع ابعاد مختلف توسعه پایدار شهری است که توجه به این ابعاد در برنامه ریزیحرکت پیاده در شهر ضروری می باشد.