سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین کنگره ملی تفکر و پژوهش دینی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

پوریا برزعلی – دانشجوی کارشناسی ارشد فلسفه،دانشگاه پیام نور تهران جنوب

چکیده:

مطمئنا نگاه اخلاقی هر فرد که متاثر از خلق و خوها، تربیت خانوادگی و اجتماعی و همچنین نگاه هستی شناسانه و اعتقادی آن فرد می باشد در صلح طلب با جنگ طلب بودن آن فرد نقش به سزایی دارد . جدای از اینکه جنگ ها و صلح ها گاهی بسته به عوامل محیطی و خارجی بوده و تحمیلی هستند ولی گاهی هم مربوط به خلق و خوهای یک رهبر وهوی و هوس های او می باشد و میل به کشور گشایی یا پر آوازه شدن می تواند برای بسیاری از رهبران دنیا چه در گذشته و جه در حال وسوسه کننده باشد ، اما سوال اصلی این تحقیق آن است که آیا بین دیدگاه «فضیلت گرای خودگرای آخرت اندیش » امام علی (ع) و صلح جویی ایشان رابطه ای وجود دارد؟ این نگاه چطور ایشان را به فردی منادی صلح تشویق می کرد در صورتی که شجاعت و قدرت علی (ع) در بین اعراب زبان زد و مثال بود.