سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: دومین همایش ملی معماری پایدار و توسعه شهری با رویکرد پدافند غیر عامل در معماری و شهرسازی

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

سیداحمد مهدی نیا – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی پدافند غیرعامل گرایش طراحی دانشگاه جامع امام حسین (ع)
سیدجواد هاشمی فشارکی – مدرس دانشگاه جامع امام حسین (ع) و دانشگاه صنعتی مالک اشتر
سیداحمدرضاض احمدی – دانش آموخته رشته مهندسی عمران عمران مرکز مطالعات پدافند غیرعامل (سراج)

چکیده:

یکی از خصوصیات مهم انسانها در شرایط تهدیدات هوایی دشمن جابجایی از مکانهای عادی زندگی وفعالیت و پناه بردن به نقطه ای است که احساس آرامش و امنیت بیشتری در آن محیط وجود داشته باشد. لذا مناسبترین مکان «سنگر» یا «جان پناه» متناسب با تهدید است که در مناطق درگیری رودرو با دشمن برای ایجاد آرامش روحی و امنیت جانی مطرح شده و در مناطق عقبه درگیری با ابعادی وسیعتر مورد نیاز میباشد، که پناهگاههای کوچک و بزرگ انفرادی و اجتماعی است.اتخاذ تدابیر لازم در جهت ساخت و احداث پناهگاه در زمان صلح، و بکارگیری آن در زمان تهدید و حملاتدشمن بسیار حائز اهمیت میباشد، چون امنیت روانی در جامعه بحرانی، میسر و ایجاد نخواهد شد مگر آن کهمردم جایگاهی امن را در نزدیکی محل کار و یا زندگی خود در هنگام حملات هوایی و موشکی پیدا کنند.همچنین به کارگیری تمهیدات و ملاحظات پدافند غیرعامل در متن طراحی ها، توان دفاعی مجموعه را در زمانبحران افزایش داده و از سوی دیگر پیامدهای بحران را کاهش و امکان بازسازی مناطق آسیب دیده را باکمترین هزینه فراهم می سازد. بنابراین با توجه به اینکه ریشه های شکلگیری فضاهای پناهگاهی در مقوله یمعماری دفاعی نهفته است، در این تحقیق فضای پناهگاهی امنی برای مدیریت بحران و اسکان فرماندهانبحران با نگرش پدافند غیرعامل طراحی خواهد شد.