سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین همایش ملی فرسایش بادی

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

علی محمد طهماسبی بیرگانی – دانشجوی دکتری بیابان زدایی
فرهاد سرداری – معاون دفتر امور بیابان سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور

چکیده:

طرح بازنگری کانونهای بحرانی فرسایش بادی پس از گذشت قریب به هشت سال از تهیه اولیه این طرح در سال 1388 در دستور کار دفتر اموربیابان سازمان جنگلها ، مراتع ، ابخیزداری کشور قرارگرفت. این طرح مبتنی بر روش منشا یابی تپه های ماسه ای در ایران اختصاصی – احمدی است که مناطق برداشت D ، حمل T و رسوبگذاری S تپه های ماسه ای را موردشناسایی قرار داده و با بکارگیری شاخصهای اجتماعی – اقتصادی آن بخش از این مناطق را که به تاسیسات زیستی و اقتصادی خسارت وارد می نماید تعیین و از انها تحت عنوان کانونهای بحرانی فرسایش بادی نام برده می شود. این کانونها ی بحرانی با در نظر گرفتن شاخصهای مورد نظر به شدتهای زیاد H1 متوسط H2 و کم H2 طبقه بندی می شوند. براساس طرح فوق در سطح کشور 20219475/5 هکتار از اراضی تحت تاثیر فرسایش بادی می باشند که 14518470/5 هکتار آنها جزء منطقه برداشت ، 991529/8 هکتار جزء منطقه حمل و 4777475/15 هکتار مابقی جزء منطقه رسوبگذاری هستند.