سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: هفتمین کنگره انجمن ژئوپلیتیک ایران (جغرافیای سیاسی شهر)

تعداد صفحات: ۲۲

نویسنده(ها):

جواد معیتی – کارشناسی ارشد جغرافیای سیاسی
رجب علیرضانژاد گوهر دانی – کارشناس ارشد مدیریت دولتی
مهرداد خضری – کارشناسی ارشد رشته جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

در پی تجزیه اتحاد شوروی و استقلال جمهوری آذربایجان و با گشوده شدن مرزها به روی مرزنشینان وراه اندازه بازارچه های مرزی خصوصاً در شهر مرزی آستارا ، این شهر از آن انزوا و خفتگی خارج شده و باورود کالاهای خارجی و رونق کسب و کار و تجارت نوظهور ، وارد عرصه جدیدی از حیات خود شد.به دنبال این تحولات و رونق تجارت در این شهر سیل مشتاقان تجارت و کسب درآمد به این شهر روانهشدند و آستارا به یکباره تبدیل به شهری شدیداً مهاجر پذیر شد . و این انبوه مهاجرین نیازمند مسکن وسرپناه می باشند و از اینجاست که مشکلات عدیده ای در شهر آستارا ظهور یافت.اما آنچه از منظر ژئوپلتیک اهمیت پیدا می کند ، استقرار این شهر بعنوان اصلی ترین دروازه جمهوریاسلامی ایران در شمال کشور و مشرف به منطقه قفقاز است که می تواند نقشی راهبردی را بعنوان پیشانیکشور ایفا نماید .پژوهش حاضر با محوریت شهر مرزی آستارا ، که تا 3 دهه قبل به عنوان شهری منزوی در گوشه ای ازجغرافیای ایران و در حول دایره ای بسته به روزمره گی می پرداخت و امروز به لطف یک اتفاق سیاسی درهمسایگی شمالی ، جانی تازه یافته است ، تلاش می کند تا با تحلیل جغرافیای سیاسی منطقه و اتفاقاتسیاسی حادث که متعاقباً منجر به تغییراتی اساسی و کالبدی در ساختار شهر آستارا شده است را در بوتهآزمایش قرار داده و اثرات آنرا بیان نماید . در این تحقیق تلاش شده است که با روش تحلیلی – توصیفیحوادثی را که متعاقب اتفاقات سیاسی منطقه رخ داده و منجر به تغییر ماهیت یک شهر دورافتاده و متکیبه اقتصاد کشاورزی و ماهیگیری ، به شهری تجاری شده است را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده و اینتغییرات به رشته تحریر درآورده شود.