سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین همایش علمی پژوهشی علوم تربیتی و روانشناسی آسیب های اجتماعی و فرهنگی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمدرضا سرمدی – استاد ، عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور
نسرین حیدری زاده – مربی ، عضو هیات علمی دانشگاه پیام نور

چکیده:

جهانی شدن بعنوان یک فرایند گریز ناپذیر در قرن بیست و یکم در ابعاد سه گانه خود (اقتصادی، سیاسی و فرهنگی) آموزش و پرورش را دستخوش تغییر و تحول نموده است ،از این رو شناساییویژگیها و آثار این فرایند بر آموزش و پرورش (و به عبارتی جهانی شدن تعلیم و تربیت) یکی ازوظایف اصلی هر نظام تعلیم و تربیت و از جمله نظام آموزش و پرورش ما می باشد . در این میان میتوان به پیامدهای اقتصادی جهانی شدن برای نظام آموزش و پرورش از جمله توجه به آموزش های فنیو حرفه ای و استفاده بیشتر از تکنولوژی های اطلاعاتی ،و پیامدهای بعد سیاسی جهانی شدن ازجمله کمرنگ شدن نظارت و تسلط دولت و حکومت بر نظام تعلیم و تربیت و پیامدهای بعد فرهنگیجهانی شدن از جمله ترویج فرهنگ غرب و کمرنگ شدن ویژگیهای بومی و به مخاطره افتادن هویتملی و ارزشهای دینی در برنامه های درسی مدارس اشاره کرد. از طرفی می توان به برقراری ارتباطاتفرهنگی بیشتر و شناخت سایر فرهنگها به عنوان فرصتهای پیش روی تعلیم و تربیت اشاره کرد. بنابراین دیدگاه جهانی شدن فرصتها و چالشهایی را برای نظام تعلیم و تربیت به طور عام و برای ایرانبطور خاص پدید آورده است ، که با بهره گیری از این فرصتها و با شناخت بهتر چالشها می توان بهحفظ میراثهای فرهنگی و اعتلای نظام تعلیم و تربیت در راستای جهانی شدن پرداخت . پژوهشحاضر به روش کتابخانه ای و با استفاده از آراء و نظریات دانشمندان در زمینه نظام تعلیم وتربیت وجهانی شدن انجام شده است وتبیین و تحلیل این فرصتها و تهدید ها از جمله اهداف این مقاله است.