سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: همایش ملی معماری و شهرسازی ایرانی اسلامی

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

رحمان روبیاتی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد بیرجند
فرید فروزانفر – دکترای معماری، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد بیرجند

چکیده:

نانوتکنولوژی یکی از فناوریهای نوظهور است که نویدبخش فرمهای جدید، عملکردهای تازه و ارتباط نوین بین مردم،ساختمان و محیط است. نانوتکنولوژی به طور قابل ملاحظهای مباحث انرژی را تحت تأثیر قرار داده و توانسته تا حدی اهداف معماری پایدار را برآورده سازد. نانوتکنولوژی ما را قادر میسازد که ویژگیهای مصالح را ارتقاء داده و یا حتی ویژگیهای جدیدی برای آنها ایجاد کنیم. از سوی دیگر نانو با توجه به درنظرگرفتن موقعیت اقلیمی هر منطقه میتواند به ارائه تکنولوژی مورد استفاده در همان اقلیم بپردازد. در این پژوهش اقلیم گرموخشک- که یکی از مشکلات اصلی این اقلیم اختلاف زیاد درجه حرارت روز و شب میباشد- مورد بررسی قرارگرفته است. یکی از اصلیترین ویژگیهای بنا از منظر پایداری در این اقلیم، جلوگیری از اتلاف حرارت میباشد. در این راستا فناوری نانو میتواند در جلوگیری از انتقال حرارت از طریق جداره ها بسیار موثر واقع شود و مقابله با هدررفت انرژی که یکی از مباحث عمده پایداری است بدینوسیله محقق گردد. فناوری نانو بواسطه شش رکن اصلی میتواند در پایداری معماری کمک نماید که عبارتند از : مواد نانو بنیان، سطوح نانو بنیان، مواد نانو اپتیک، مواد نانو الکتریک ،فتوولتاییها و تصفیه کنندههای نانو که در این مقاله به صورت تخصصی به کاربرد آنها در معماری این اقلیم پرداخته شده است