سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: ششمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

نگین اخلاقی امیری – اعضای هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی مازندران
کاظم ارزانی – اعضا هیئت علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس
محسن برزگر –
علی اسدی کنگرشاهی – اعضای هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی مازندران

چکیده:

در برخی از ارقام مکربات ریزش قبل از برداشت میوه یکی از مهمترین علل بالا بودن ضایعات در این محصول مهم باغی کشور می باشد شناخت فیزیولوژی تغییرات منطقه ریزش و اعمال تیمارهایی متناسب با آن می توانددر کنترل یاکاهش ریزش و بنابراین کاهش ضایعات بسیار موثر باشد لذا این آزمایش به منظور بررسی مقادیر اکسین، سلولاز و پلی گالاکتوروناز در ناحیه ریزش میوه پرتقال تامسون ور رابطه آن با درصد ریزش قبل از برداشت در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 7 تیمار شامل شاهد،D-2,4 و 2,4-D +اوره،و 2,4-D سولفات روی،2,4-D+ساکارز، GA3+2,4-D و GA3+اوره با 4تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که تیمار شاهد بیشترین میزان ریزش، کمترین میزان اکسین و بیشترین مقدار آنزیم ها را به خود اختصاص داد. تیمارهای 2 ، 3 ، 4 به طور معنی داری ریزش را نسبت به شاهد کاهش دادند. میزان اکسین نیز در این 3 تیمار نسبت به شاهد افزایش معنی داری داشت.