سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: همایش ملی معماری و شهرسازی ایرانی اسلامی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمد اصغری قمی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه

چکیده:

مسجد در اولین گام به عنوان یک مرکز هماندیشی و جایگاه تبادلات افکار، بصورت یک مکان ساده و عاری از هرگونه تزئینات و با مصالح سادهای همچون تنه درخت خرما و خشت خام پا به عرصه وجود در جهان اسلام نهاد. در ابتدا نوع نگاه به معماری مساجد بسیار ساده و چهره بیرونی آن نیز چندان متمایز از دیگر معماریها نبود. اما با گذشت زمان و ورود مسجد به ایران، معماران ایرانی با الهام از جهانبینی اسلامی و تلفیق آن با هنر ایرانی تاثیرات بسزایی بر ساختار و شکلگیری تزئینات بر معماری این مکان قدسی گذاشتند، که چگونگی شکلگیری و ورود تزئینات و تطبیق آن با هنرایرانی مورد تحقیق و بررسی در این متن قرار خواهد گرفت. مسجد به عنوان یک پرستشگاه و مکان سیاسی مورد توجه حکما و بزرگان است و نیز در دورههای مختلف تاریخی تزئینات و تغییرات گوناگونی به خود دیده که در این تحقیق با روش اسنادی و کتابخانه ای به بررسی نوع و ساختار تزئینات و نیز مقایسه آن در دورههای سلجوقیان و ایلخانیان پرداخته شده و روند تکاملی تزئینات معماری مساجد در این دوران را مورد توجه و بررسی قرار میدهد