سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

علی زنگی ابادی – استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه اصفهان
امیر اکبری مهام – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه اصفهان

چکیده:

موضوع فرسودگی بافتهای قدیم شهری خاص ایران نیست هرکشوری که در راه توسعه گام برداشته کم و بیش چنین مشکلاتی را تجربه کرده است از لندن به عنوان مهد صنعتی شدن گرفته تا پاریس دچار چنین مشکلی بوده وهستند درایران نیز افزایش جمعیت و مهاجرت توسعه بی رویه شهرها و تمرکز فعالیتهای اقتصادی و اجتماعی در این بافتها از مهمترین علل دگرگون شدن ساختار فیزیکی و اجتماعی بافت های قدیمی شهرها می باشد بطوریکه باعث گردید که بافتهای فرسوده جزو بخشهای مساله دار شهر مطرح شود متاسفانه در ایران دخالت دراین گونه بافتها در یک چارچوب نظری و فلسفی خاصی که اقدامات اجرایی را هدایت و حمایت کند نیست نبود یک نگرش سیستمی و در قالب یک مدیریت واحد مشکلات بسیاری را در مسیر فرایند حفاظت مرمت و بازسازی ، نوسازی و بهسازی و احیا آنها بوجوداورده است بدین جهت لازم است تا با ارزیابی اقدامات صورت گرفته در این زمینه وشناسایی نقاط ضعف و قوت این قبیل اقدامات در بستری از تجارب گذشته و بهره گیری از رهیافتهای نوین رویکردهای جدیدی منطبق با واقعیات را در فرایند برنامه ریزی و مدیریت بافتهای فرسوده شهری اتخاذ نماییم