سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: همایش ملی راهکارهای پیش روی بحران آب در ایران و خاورمیانه

تعداد صفحات: ۲۴

نویسنده(ها):

سیما همتی – دانشجوی دکتری مدیریت و برنامه ریزی توریسم و مدرس دانشگاه
امیر تیمورتاش – دانشجوی دکتری جغرافیا وبرنامه ریزی روستایی و مدرس دانشگاه

چکیده:

مناطق ساحلی ازنظر فعالیت های انسانی و یاشرایط ژئوبیوفیزیکی دارای سیستمی بسیارپیچیده هستند چون این فعالیت ها ضمن رقابت و برخورد با یکدیگر دراستفاده ازمنابع طبیعی ساحلی که اغلب درنواحی محدودی شکل میگیرد موجب تخریب محیط و عدم پایداری درتوسعه این مناطق میشود این امر بخصوص دردریای مازندران که همراه با تغییرات نوسانات شدید سطح آب و درنتیجه تغییر قابل توجه خط ساحلی می باشد و حدود ده درصد جمعیت کشور را درنوارساحلی می باشد و حدود ده درصد جمعیت کشور را درنوارساحلی این دریا جای داده و باهجوم مسافران و مهاجران دریک وسعت محدود درکشور همراه است ودرآینده نیز تشدید خواهد شد بسیارپیچیده تر است مدیریت یکپارچه مناطق ساحلی ICZM integrated coastal zone management یکی ازمسائل مهم درمدیریت منابع طبیعی درجهان امروز درمحیطهای ساحلی است براین اساس دردریای مازندران درمحیطهای ساحلی است براین اساس دردریای مازندران نیز مدیریتبه صورت همه جانبه درنحوه کاربری اراضی درنواحی ساحلی ازطریق برنامه ریزی دراستفاده ازاراضی land use planning و وضع مقررات مناسب و درنتیجه اجرای آن با رعایت محدودیت های استفاده ازمناطق ساحلی میتواند درحفظ حریم ساحلی و پایداری ویژگیهای اکولوژیکی آن اثرگذار باشد ازاین رو به دلایل حساسیت زیاد این گونه مناطق ساحلی و اسیب پذیری آنها نسبت به استفاده های انسانی مدیریت این گونه مناطق بسیارضروری به نظر می رسد