سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: همایش ملی معماری و شهرسازی ایرانی اسلامی

تعداد صفحات: ۲۴

نویسنده(ها):

مهیا روندی –
سعید رهرومهربانی – استاد دانشگاه –استاد راهنما

چکیده:

معماری ایرانی، به دلیل بروز برخی جنبههای از خود بیگانگی، مورد تهاجم فرهنگی واقع شده و این موضوع سبب شده است معماری ایرانیاسلامی در ساختمانهای ایرانی کمرنگ شود. معماری خانه نقش مهمی در شکلدهیروابط اهل خانه دارد ،تأثیر و اهمیت بنا و ساختوساز مسکن بدین سبب است که هرچند انسان در ابتدا خالق بناست، اما در ادامه این بناست که بر رفتار و فرهنگ وی و جامعهای که در آن زندگی میکند تأثیر میگذارد. به عبارت دیگر، تناسبات فضایی مختلف بر اساس سرشت انسانی منشأ تأثیراتی بر انسانها و جوامع انسانی است؛ یعنی معماری هم فرهنگساز و هم زادهی فرهنگ است در این مقاله با اتکا به روش تحلیلی و توصیفی به بررسی مفاهیم هویت ، امنیت ، آسایش ، و کیفیت در معماری مسکونی می پردازیم و در بخش دوم به تعارضات آپارتمان نشینی با سبک زندگی اسلامی پرداخته خواهد شد و در آخر به محرمیت ،حریم و قلمرو در مسکن ایرانی که تا قبل دوره قاجار و ورود سبک های غیر خودی به معماری ایران در بناها رعایت میشد و حاصل آن بی هویتی و از بین رفتن محرمیت ها در طراحی مسکونی می باشد پرداخته خواهد شد.هذف اصلی این تحقیق کاهش آسیب های اجتماعی و بررسی و شناخت ویژگی های مسکن گذشته و حال است که بتوان آینده مطلوب تری را به تصویر کشید. حال سوال اینجاست که پدیده کیفیت چه تاثیر عاطفی و عقلانی بر ادراکات انسان می گذارد ؟و از نتایج تحقیق چنین استنتاج می شود که با توجه به پاسخهایی که ساکنان فعلی مساکن ایرانی- اغلب به ناچار و در محدوده فعلی بناهای خود- به این نیاز دادهاند،که طراحان معمار مساکن ایرانی، فضاهایی را چه به صورت مستقل و چه به صورت همراه با فضاهای دیگر -که امکان تفکیک داشته باشد – در طراحی فضاهای مساکن لحاظ نمایند.