سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین همایش شهروندی و مدیریت محله ای حقوق و تکالیف

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

احسان کاظمی – کارشناس ارشد روانشناسی و مدرس شهروندی

چکیده:

شهروندیرا می توان مفهومی ذهنی در ارتباط با مسئولیت اجتماعی فرد، مفهومی ذاتاً ارتباطی در خصوص همکاری میان افراد برای اداره ی زندگی شان و در نهایت مفهومی حقوقی دانست که در برگیرنده ی وظایف وتعهدات اجتماعی افراد است.از این لحاظ، مفهوم شهروندی هم برای سیاستمداران و اندیشمندان اجتماعی و هم برنامه ریزان و مجریان طرحهای فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و …دارای اهمیت است زیرا همهی آنها بر مسئولیت هایی تاکید دارند که زمینه ی بقای جوامع سیاسی و محیط طبیعی انسان را استحکام می بخشد.به طور کلی می توان گفت مفهوم کلیدی مستتر در شهروندی، بعد اجتماعی آن است.این بعد، مجموعه حقوقی است که بر اساس آن، فرد نمی توانداز تعهد نسبت به دیگران شانه خالی کند.به همین دلیل است که هارت(۱۳۸۰) تاکید می کند که شهروندی یعنی مشارکت در سطوح مختلف امور اجتماعی.مشارکت از نظر او فرایند سهیم شدن در تصمیم گیری ها-چه در سطح فردی و چه در سطح اجتماعی-وسیله ای برای ایجاد دموکراسی در جوامع انسانی است. امروزه میزان و کیفیت مشارکت شهروندان در مدیریت شهری ، به عنوان شاخصی مهم در توسعه یافته گی جوامعه شهری محسوب می شود.به همین خاطر است که صاحب نظران معتقدند در کشورهای در حال توسعه، انبوه مشکلات شهری، به مدد مشارکت ساکنان شهر حل خواهد شد.فالکس(۱۳۸۱)معتقد است که ویژگی معرف شهروندی، وجود اخلاق مشارکت جویانه است.بنابراین شهروندی یک موقعیتکاملاً فعالانه است.در اجلاس سازمان ملل(۱۹۹۶)در زمینه اماکن مسکونی، ضرورت نگرشی جدید در عرصه ی اداره ی امور شهرها مطرح گردید.در این اجلاس، دو طرح برای بهبود زندگی شهری ارائه شد که عبارتند از:۱-افزایش کیفیت معیارهای عملکرد مدیریت شهری ۲-تشویق مردم به مشارکت در امور مختلف شهر