سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: هفتمین کنگره انجمن ژئوپلیتیک ایران (جغرافیای سیاسی شهر)

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

ناصر اقبال –
مهرناز رضوانی –

چکیده:

موضوع مشارکت شهروندان از یک دهه قبل تا کنون به عنوان عامل اساسی در بررسی های توسعه مورد توجهاست. بنا به تجارب جدید برنامه ریزی شهری در جهان یکی از مهم ترین عوامل موثر در تامین مشارکت عمومیتاکید بر برنامه ریزی محلی و مقیاس های کوچک است.در واقع برخلاف برنامه ریزی متمرکز ،برنامه ریزیراهبردی بررعایت ویژگی ها تنوع نیازها و امکانات واقعی در مقیاس های محلی یعنی جایی که زندگی واقعی وروزمره شهروندان جریان دارد ،تاکید می ورزد بنابراین از طریق تقویت نهادهای برنامه ریزی محلی و تقویتشوراها و تشکل های محلی ،می توان بخش مهمی از وظایف اجرایی و مدیریت توسعه و عمران را به عهده خودشهروندان و تشکیلات محلی واگذار کرد.چرا که در مقیاس اجتماع محلی و در چارچوب طرح های توسعه وعمران محلی ،امکانات دستیابی به اهداف توسعه پایدار و بهره گیری از نظرات و امکانات مالی ،فنی و انسانیشهروندان فراهم تر است. مشارکت یک همکاری داوطلبانه مردم در برنامه های عمومی است که موجب توسعهملی می شود. مشارکت آنها بیشتر در موارد ارائه پیشنهاد ها و انتقادات میسر و کارگر می افتد. اما از آنها انتظارنمی رود که در اجرای برنامه ها شرکت کنند. دراین مقاله به بررسی نقش مشارکت در مدیریت شهری ،همچنین اجرای طرح های توسعه شهری و روش های مشارکت شهروندان پرداخته شده است.