سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: کنفرانس بین المللی اقتصاد، حسابداری، مدیریت و علوم اجتماعی

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

مرتضی رمضانی – کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری ،مدرس علمی کاربردی، دانشگاه علمی کاربردی شهرداریها،ایران
عباس نقیب – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری ،دانشکده ادبیات، دانشگاه آزاد شیروان،ایران
نفیسه اکبرزاده – دانشجوی کارشناسی ارشد شهرسازی ،دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه آزاد تهران،ایران

چکیده:

در دهه های پایانی قرن بیستم ، بحران برنامه ریزی در اکثر نقاط جهان ، ابعاد گسترده ای پیداکرد .چنین تحولاتی موجبات تغییر برخورد با شهر از شیوه ایستا به روشی پویا شد و برنامه ریزیاستراتژیک به ابزاری نیرومند برای مدیران شهری به منظور ساماندهی شهرها ، مبدل گشت . امروزه توجه به برنامه ریزی استراتژیک درموفقیت برنامه های کلان شهر ، غیر قابل انکار است و از آن جایی که این نوع برنامه ریزی با چالش های متعددی روبه رو میباشد، شناخت این تنگناها جهت دستیابی به الگوی موفق برنامه ریزی شهری ضروری به نظر می رسد . فقدان رویکرد برنامه ریزی استراتژیک شهری دقیق و مناسب تدوین برنامه های غیر واقع بیانه ، فقدان اجماع میان تصمیم گیران و نیز عدم تناسب استراتژی های تدوین شده با برنامه های بالادستی در برنامه های توسعه ی شهری از جمله مهم ترین چالش ها در این زمینه است . از این رو مدل مفهومی ارائه شده چالش های برنامه ریزی استراتژیک موثر در برنامه ریزی شهری موفق را مورد بررسی قرار میدهد . لذا این مدل راهنمایی جهت تحقیقات آتی بوده وبه عنوان الگویی به منظور تقویت مولفه های برنامه ر یزی شهری موفق از طریق توجه به چالش های برنامه ریزی استراتژیک و درک نقش موثر آن در اداره ی مطلوب شهری ، مطرح می گردد