سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: چهارمین همایش نگرشی بر آیین نامه طراحی ساختمانها در برابر زلزله (استاندارد ۲۸۰۰)

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

عبدالرضا سروقدمقدم – استادیار پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله، تهران
جواد رزاقی لنگرودی – استادیار گروه عمران دانشکده فنی دانشگاه گیلان، رشت
ملک محمد رنجبر – استادیار گروه عمران دانشکده فنی دانشگاه گیلان، رشت
سیدجعفر هاشمی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه، دانشگاه گیلان، رشت

چکیده:

در فصل سوم آییننامه طراحی ساختمانها در برابر زلزله (استاندارد ۲۸۰۰ ) که مربوط به ضوابط ساختمانهای با مصالح بنایی غیرمسلح میباشد، برای احتساب ظرفیت دیوارها در تحمل بارهای ثقلی و جانبی و تفکیک آنها از دیوارهای غیرسازهای، از نسبت سطح مقطع افقی دیوارهای سازهای به سطح زیربنای هر طبقه (مقدار دیوار نسبی) استفاده شده است. علیرغم نقش اساسی دیافراگم در توزیع نیرو بین دیوارها، آییننامه در ضابطه مربوط به دیوارهای سازهای، اثر صلبیت سقف را در نظر نگرفته است و مطالعه بیشتر در این زمینه ضروری به نظر میرسد. در تحقیق حاضر، با مطالعه موردی یک ساختمان بنایی آجری در حالتهای مختلف و انجام تحلیل غیرخطی، اثر صلب بودن و انعطافپذیر بودن دیافراگم سقف بر حداقل مقدار دیوار نسبی مذکور در استاندارد ۲۸۰۰ بررسی شده است