سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: ششمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

گلیا روشنی – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم باغبانی پردیس کشاورزی دانشگاه تهران
محمداسماعیل حسنی – اعضای هیئت علمی گروه علوم باغبانی پردیس کشاورزی دانشگاه تهران
روح انگیز نادری – اعضای هیئت علمی گروه علوم باغبانی پردیس کشاورزی دانشگاه تهران

چکیده:

در این تحقیق اثرات مقادیر مختلف هورمونی در فراوانی تولید کالوس از طریق کشت بساک در گیاه دارویی ریحان مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا ارزیابی بساک ها و دانه های گرده جهت تشخیص بهرتین مرحله در زیر میکروسکوپ و مرحله رشدی گلچه ها از نظر مرفولوژیکی تعیین شد. بساک ها در مرحله uninucleate از گیاه جمع آوری شده و سپس به آزمایشگاه منتقل شدند. گلچه ها ابتدا تحت یک دوره سرمادهی مرطوب در دمای 4 درجه سانتیگراد در تاریکی و به مدت 48 ساعت قرار گرفتند, سپس با اتانول و هیپوکلرید کلسیم استریل سطحی شده و در محیط کشت شدند. در ادامه, پتری دیش ها به اتاقک رشد با دمای 25 درجه سانتیگراد و در تاریکی به مدت 3 هفته قرار گرفتند. پس از 4 هفته پتری دیش ها به روشنایی انتقال داده شدند. سپس آزمایشی با 3 تکرار به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی انجام گرفت که محیط کشت انتخابی N6, با مقادیر متفاوتی از هورمون های NAA و BA بود. محیط کشت بدون هورمون به عنوان شاهد در نظر گرفته شد که هیچ گونه کالوس زایی در این محیط صورت نگرفت. بیشترین میزان کالوس زایی در تیمار 3 میلی گرم در لیتر NAA و 6 میلی گرم در لیتر BA مشاهده شد و کمترین کالوس زایی در تیمار 1 میلی گرم در لیتر NAA و 3 میلی گرم در لیتر BA به دست آمد.