سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: دومین کنگره تخصصی مدیریت شهری ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مصطفی محمدامینی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری
مهرنوش کاظمی – استاد یار معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد شبستر
بهمن سعادتمند – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری
ابراهیم سعادتمند – کارشناسی ارشد معماری

چکیده:

معنویت کم رنگ و هویت گمشده در سیمای شهر، ما را بر آن می دارد با اندکی تأمل و نگاه به عناصری که در این زمان از گذر و کوچه هایمان رخت بربسته اند و یا حداقل بسیار کم جلوه شده اند از خود بپرسیم که این شاهکارهای معماری ایران در جایی دیگر ساخته شده و یا به وسیله افراد غیر ایرانی برپا گشته اند. این فضاهای قدسی (مساجد، مدارس، آرامگاه و …) با چنین مقبولیت و عمر درازی چگونه به وادی فراموشی سپرده شده است، این گسست تاریخی از برای چیست. معنویت همان عنصر گمشده که دنیای معاصر به دنبال زنده کردن آنست و معماری قدسی به عنوان یکی از حاملهای اصلی هنر معنوی داری جایگاه شاخص و کارکرد مؤثر در سطح جامعه می باشد .و در این تحقیق تأثیر گذاری و تأثیر پذیری معماری و شهرسازی را از فرهنگ جامعه و بلعکس، تأثیر آن در روند توسعه شهری بررسی کرده و با پژوهش در نقش و جایگاه معماری قدسی به عنوان هنری معنوی در جامعه و هنر به صورت عام و معماری به صورت خاص، بتوان حتی بدون نفی ارزشهای جامعه و بدون نفی هویت حاکم بر بافت جامعه، معیارها یا الگوهایی را به جامعه نشان داد. در این پژوهش، ضمن درک این هشدار جدی، تلاش خواهد شد تا با مددگرفتن از معماری قدسی و شناخت کامل و جامع از آن، به رفع کاستیهای موجود پرداخته و با ارائهی راهکارها، مسیری روشن به سوی تعالی و معنویت در معماری ایران زمین هرچه بیشتر هموار گردد.