سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: شانزدهمین کنفرانس مهندسی پزشکی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مریم چوپانی – دانشگاه صنعتی امیرکبیر دانشکده مهندسی پزشکی، آزمایشگاه تحقیقاتی سی
غلامرضا عطایی – دانشگاه علوم پزشکی بابل، دانشکده پیراپزشکی
محبوبه خادم ابوالفضلی – دانشگاه علوم پزشکی بابل، دانشکده پیراپزشکی
مهرداد ساروی – دانشگاه علوم پزشکی بابل، دانشکده پیراپزشکی

چکیده:

از آنجایی که اندازه گیری فشار خون با استفاده از اسفیگموماتومتر یک روش رایج در مراکز درمانی می باشد. بررسی نحوه ی اندازه گیری و میزان دقت این روش و تحقیق شرایط افزایش دقت اهمیت بالایی دارد. اگر کلینیسین بخواهد نتایج دقیق بدست آورد استفاده از یک اف با اندازه ی صحیح اهمیت پیدا می نماید چرا که براساس عملکرد دستگاه فرض می شود فشار اعمال شده به دیواره ی سرخرگ با فشار کاف برابر است اما باید توجه داشت که فشار کاف از طریق بافت نرم میان کاف و رگ منتقل می شود. بنابراین یکی از مسائل مربوط به دقت اندازه گیری این روش، استفاده از کافی با طول مناسب می باشد. با توجه به بررسی های به عمل آمده باید عرض کیسه بادشونده ی کاف در حدود ۴۰ درصد محیط فوقانی بازو و طول کیسه ی باد شونده در حدود ۸۰% محیط فوقانی بازو باشد. در این مقاله برای بررسی اسفیگمومانومتری بر روی ۱۰ نفر داوطلب نمونه با استفاده از وسایل اسفیگمومانومتر، ترنسدیوسرپیزوالکتریک پالس و فلومتر، مورد مطالعه قرار گرفت و سپس در مدل آزمایشگاهی با فراهم آوردن شرایطی نزدیک به واقعیت اثر طول کاف را در قطر بازوهای مختلف و مقدار خطای ایجاد شده را بررسی شد. خطاهای اندازه گیری محاسبه و مورد تحلیل قرار گرفته اند.