سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: دومین همایش ملی چشم انداز نطنز در الگوی معماری و شهرسازی اسلامی در افق 1404

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

راضیه قنبری صفدر – دانشجوی ارشد معماری،دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان

چکیده:

کاربرد مفاهیم پایداری در جهت کاهش اتلاف انرژی و جلوگیری از بحران های زیست محیطی در معماری، مبحثی به نام معماری پایدار را به وجود آورده است. در این نوع معماری، ساختمان نه تنها با شرایط اقلیمی منطقه خود را تطبیق می دهد، بلکه ارتباط متقابلی با آن برقرار می کند. سرزمین ما ایران به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی و سیاسی همواره در معرض انواع خطرات طبیعی (زلزله)قرار داشته است.متاسفانه علیرغم داشتن تجارب ارزشمند در برابر بلایای طبیعی ،اهمیتبحث ایمنی و امنیت در شهرسازی و معماری چنانکه باید مورد توجه قرار نگرفته است وهمچنان شاهدساخت و سازهایی هستیم که به طور روز افزون اسیب پذیری محیط کالبدی را در برابر انواع بحران ها افزایش میدهد.هدف نگارنده معرفی اقدامات امادگی قبل از بحران است که به میزان زیادی از شدت خسارات و تلفات خطرناک میکاهد.هرپژوهش علمی نیاز به یک روش تحقیق متناسب با خوددارد.انتخاب روش تحقیق مناسب و تداوم ان درتمام فرایند و مسیر پژوهش در ارتباط تنگاتنگ باساختار و ماهیت تحقیق است.دراین مقاله روش کیفی انتخاب ودر پروسه پژوهش مورد استفاده قرار گرفته که دراین راه از تحقیق کتابخانه ای نیز بهره برده شده است.