سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین همایش علمی پژوهشی علوم تربیتی و روانشناسی آسیب های اجتماعی و فرهنگی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمودرضا شرفی – کا رشناس ارشد روان شناسی بالینی، دانشگاه علوم و تحقیقات
رضا میرمهدی – دک ترای روان شناسی بالینی، استادیار دانشگاه پیام نور

چکیده:

هدف از این پژوهش مقایسه اثر بخشی گشتالت درمانی و معنادرمانی بر کاهش خشم و افزایش سلامت روان نوجوانان کانون اصلاح وتربیت شهرستان خرم آباد بود. در این مطالعه شبه تجربی به روش در دسترس، تعداد 24 نفر از نوجوانانی که بر اساس آزمون SCL90.R و پرسشنامه حالت- صفت بیان خشم STAXI-2 بالاترین نمره را کسب کرده بودند به تصادف در سه گروه آزمایشی گشتالت درمانی (هشت نفر)، آزمایشی معنادرمانی (هشت نفر) و کنترل بدون دریافت هیچ گونه مداخله درمانی (هشت نفر)جایگزین شدند. اعضای گروه های آزمایشی گشتالت درمانی و معنادرمانی در 8 جلسه 90 دقیقه ای، هر هفته دو جلسه گروهدرمانی شرکت کردند، نتایج حاصل به صورت پیش آزمون – پس آزمون با استفاده از مقیاس های تشخیصی SCL.90.R و STAXI-2 اندازه گیری شد و داده های حاصله با استفاده از تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی جهت مقایسه میانگین های سه گروه در سه موقعیت ارزیابی و تحلیل شدند که یافته ها از اثربخشی هر دو رویکرد گشتالت درمانی و معنادرمانی بر کاهش خشم و افزایش سلامت روان حمایت نمود، ولی فرضیه های مربوط به تفاوت میان این دو روش درمانی بر کاهش خشم و افزایش سلامت روان تأیید نشدند.