سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین همایش ملی حسابداری و حسابرسی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

علی بیات – استادیار حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان، گروه حسابداری، زنجان، ایران
حمید حیدری – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت تحول، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان، گروه مدیریت، زنجان، ایران

چکیده:

با توسعه روزافزون نظام های اقتصادی و اجتماعی و ارتقاء سطح زندگی مردم، انتظارات از بودجه ریزی دولتی جهت تأمین امنیت، رفاه اجتماعی و همچنین برخورداری از خدمات عمومی بیشتر می شود. لذا دولتها برای پاسخگویی به نیازهای فوق راه کارهایی را برای تخصیص بهینه منابع محدود اتخاذ نموده تا توازن و تعادل میان خواسته ها و منابع ایجاد شود. بودجه ریزی یکی از مهمترین نظامهای مالی هر جامعه است که بدون اصلاح آن امیدی به اصلاح سایر نظام های اجتماعی نیست. انجام این ع مل صرفاً با تغییر روش بودجه- ریزی کنونی به شیوه های نوین مانند بودجه ریزی عملیاتی و در مرحله بالاتر و کامل تر استفاده از بودجه ریزی بر مبنای صفر میسر است. هدف تحقیق حاضر، مقایسه کارایی بودجه ریزی عملیاتی و بودجه ریزی بر مبنای صفر در بهبود عملکرد دستگاه های اجرایی بخش عمومی است. روش انجام تحقیق از نوع توصیفی- پیمایشی می باشد. جامعه آماری که شامل ذیحسابان، مدیران مالی، معاونان، کارشناسان مالی و حسابرسان دیوان محاسبات استان زنجان می باشد، که به نوعی با فرآیند بودجه سر و کار دارند. یافته های حاصل از این تحقیق نشان می دهد بودجه ریزی برنامه ای کارایی لازم برای بهبود عملکرد دستگاه های اجرایی را ندارد، بودجه ریزی عملیاتی و بر مبنای صفر باعث بهبود عملکرد می شود و نهایتاً بودجه ریزی بر مبنای صفر در مقایسه با بودجه ریزی عملیاتی کارایی بالاتری در بهبود عملکرد دارد. نتایج این تحقیق می تواند توجهات بیشتر مقامات بودجه ریزی کشور را در استفاده از روش های نوین مثل بودجه ریزی مبتنی بر صفر برای طراحی و استقرار بودجه بخش عمومی گوشزد نماید.