سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: پنجمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

علی اسماعیلی نامقی – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی- دانشکده کشاورزی دان
مجید صوفی – عضو هیئت علمی– مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اس
علی مراد حسن لی – استادیار گروه مدیریت مناطق بیابانی- دانشکده کشاورزی – دانشگاه شیراز

چکیده:

تعیین فاصله بهینه بین سدهای اصلاحی از نظر فنی و اقتصادی از اهمییت خاصی در اقدامات مکانیکی آبخیزداری برخوردار است. معمولا از مدل های تجربی که در شرایط خاصی در غرب توسعه یافته اند برای تعیین فاصله مورد نظر استفاده می شود ولی این مدل ها در کشورایران در شرایط متفاوت آبخیزها واسنجی نشده اند. لذا مقایسه مدل های تجربی معروف دنیا و معرفی مناسبترین آن ها نقش مهمی درتعیین فاصله بین سدها خواهد داشت. این تحقیق در حوزه آبخیز سد درودزن بدلیل قدمت و فراوانی سدهای اصلاحی احداث شده صورت گرفته است. پس از بررسی میدانی و بازدید از ۲۰۰۰ سد اصلاحی ساخته شده با قدمت بین ۱۰ تا ۳۰ سال، تعداد ۷۳ سد به منظور اندازه گیری پارامترهای مورد نیاز در مدل هائی نظیر هید و مافیچ انتخاب گردیدند. پارامترهائی نظیر ارتفاع مفید یا موثر سداصلاحی، شیب بستر آبراهه، شیب حد یا تعادل رسوبات و طول رسوب گذاری اندازه گیری شدند. با استفاده از اطلاعات اندازه گیری شده برای حدود ۸۰ درصد از سدهای اصلاحی( ۶۰ سد) ضریب مدل تجربی هید و مافیچ برآورد شد و سپس با استفاده از اطلاعات مربوط به ۱۳ سد باقیمانده، دقت مدل های تجربی هید و مافیچ اصلاح نشده و اصلاح شده، تولو آزمون گردید.