سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی مدیریت پروژه

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

پرویز قدوسی – استاد یار دانشکده عمران دانشگاه علم و صنعت ایران
احسان رحیمی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت ساخت دانشکده عمران دانشگاه علم و صنعت ای
مجید پرچمی جلال – دکتری عمران مدیریت ساخت

چکیده:

زمان شناوری یکی از مباحث مورد اختلاف مابین طرفین پروژه کارفرما و پیمانکار می باشد هرچندزمان شناوری تاثیری در زمان تکمیل پروژه ندارد ولی مصرف بی برنامه شناوری هزینه فعالیتها غیربحرانی را افزایش میدهد همچنین مصرف نامناسب شناوری در اوایل پروژه ریسک پروژه را در ادامه بالا می برد از طرفی به علت وجود عدم قطعیتهای فراوان که در زمان اجرای فعالیتها وجود دارد استفاده از روش مسیر بحرانی CPM بصورت قطعی درزمان بندی پروژه منجر به تخمین های نادرست می شود لذا در این تحقیق به ارائه روشی پرداخته شده است که هم بتواند موضوعات مربوط به زمان شناوری را پاسخگو باشد و هم نگاه قطعی روش مسیر بحرانی را اصلاح نماید به علت تکراری نبودن فعالیتها در بسیاری از پروژه ها و نبودن اطلاعات اماری دقیق از زمان اجرای فعالیتهای مشابه در سیار پروژه ها در تخمین زمان اجرای فعالیتها از تئوری مجموعه های فازی استفاده شدها ست.