سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: هفتمین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

کامبیز شاهرودی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت
امیررکن شریفی – کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی
بهرام شریف – باشگاه پژوهشگران جوان

چکیده:

شرکتهای بزرگ خودروساز کشور به عنوان شرکت مادر دارای زیرمجموعه های متعددی می باشند که در زمینه های گوناگون در حال فعالیت می باشند در بررسی اولیه و از طریق گفتگو با کارشناسان فعال در صنعت خودروسازی و آشنا با مدل EFQM مشخص گردید که این مدل در فرایند خودارزیابی سازمانهای مجری نقش مهمی ایفا می کند ولی هنگام برنامه ریزی بلندمدت توسط شرکت های مادر شرکتهای زیرمجموعه یکسان تلقی شده و در واقع برنامه یکسانی و بدون در نظرگرفتن نتایج خودارزیابی مدل از طرف شرکت مادر برای شرکتهای زیرمجموعه ارائه می گردد پژوهش حاضر 46 حاضر شرکت وابسته به یکی از شرکتهای خودروساز ایران را با توجه به اندازه آنها و بر مبنای تعداد نیروی انسانی به شرکتهای بزرگ و کوچک و متوسط تقسیم نموده است. سپس فرضیه های آماری که مبتنی بر یکسان نبودن میانگین امتیازات بین سه گروه از شرکت ها می باشد. را براساس آزمون اماری تحلیل واریانس ANOVA مورد سنجش قرار داده است.