سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین همایش ملی مهندسی کامپیوتر و فناوری اطلاعات

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

مهسا اکبرزاده ربطی – دانشکده فنی مهندسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شبستر
شهریار لطفی – گروه علوم کامپیوتر دانشگاه تبریز

چکیده:

از انجایی که برنامه های ترتیبی سرعت کمی دارند امروزه استفاده از محیطهای چند پردازنده ای کاربردهای عمده ای را به خود اختصاص داده اند این محیطهای چند پردازنده ای در دو نوع همگن و ناهمگن وجوددارند درمحیطهای همگن قدرت پردازشی پردازنده ها یکسان است ولی در محیطهای ناهمگن پردازنده ها دارای قدرت پردازشی متفاوتی می باشند در چنین محیطهایی قسمتهای از برنامه که هیچ گونه وابستگی به همدیگر ندارندمی توانند بصورت موازی اجرا شوند اجرای موازی منجر میشود که زمان اتمام برنامه نسبت به حالت ترتیبی کاهش پیدا کنداز این رو با تخصیص مناسب واحدهایکاری به پردازنده ها می توان زمان بندی های بهینه با زمان اجرای کمینه را حاصل کرد در حل مسئله زمان بندی چند پردازنده ای روشهای مختلفی ارایه شده است این روشها در سه دسته قطعی، غیرقطعی و ترکیبی مطرح می شوند.