سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین همایش علمی پژوهشی علوم تربیتی و روانشناسی آسیب های اجتماعی و فرهنگی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علی اصغر بزرگی – آموزش پرورش مازندران محمودآباد

چکیده:

یکی از عوامل مؤثر در شکل گیری رفتار فرد، خانواده است. فضای خانه، نخستین و بادوام ترین عاملی است که،در رشد شخصیت افراد تأثیر می گذارد. به گونه ای که می توان گفت پدر و مادر نیرومندترین آموزگار افراد در زندگی،آموزش خانوادگی پایدارترین آموزش و محیط خانه مهم ترین آموزشگاه برای هر فرد می باشد.بی شک خانواده بنیادی ترین، مهمترین و کوچکترین واحد اجتماعی است. خانواده در گستره زمان هم از لحاظ بعددستخوش تغییر شده و هم از لحاظ کارکرد . اما هنوز هم علیرغم این تغییرات، نقش بی بدیلی را در زندگی انسان ایفا می نماید.در میان صاحب نظران و دانشمندان علم الاجتماع، هیچ اختلاف نظر فاحشی بر سر اهمیت والای نقش والدین درتحقق اهداف اجتماعی وجود ندارد و همگان در مورد جایگاه بی مانند خانواده در جامعه،اجماع و اتفاق نظر دارند. از طرفی،اعتقادات، نگرش ها،فعالیت ها و اقدامات والدین در قالب الگوی خانوادگی یا سبک والدینی نمود پیدا می کند و در صورتیکه این الگوی اعمال شده از سوی پدر و مادر دارای تناسب و سازگاری کافی با سایر متغیرها و نیازهای اجتماعی کودکباشد، می توان به موفقیت فرد و خانواده در نیل به اهداف از پیش تعیین شده امیدوار بود.