سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: هفتمین کنگره انجمن ژئوپلیتیک ایران (جغرافیای سیاسی شهر)

تعداد صفحات: ۲۱

نویسنده(ها):

مهدی عارف پور – دانشجوی دکترای برنامه ریزی آمایش
منوچهر لرنی – عصو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی

چکیده:

زمینه و هدف: سرمایه اجتماعی را می توان توسعه غنی سازی کنش های اجتماعی ناشی ازافزایش تمایل به مشارکت و اعتماد و همبستگی اجتماعی دانست. که موجب افزایش مسئولیت پذیریکارگزاران های دولتی و مدیریت های محلی درامور اجرایی مختلف به ویژه نظم و امنیت در سطحمنطقه می شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سرمایه ی اجتماعی در مدیریت سیاسی محله هاو باز تولید امنیت شهری در مناطق 19 و 20 جنوب تهران در سال 1393 با ملاحظه بر سیاستهایپیشنهادی برنامه ششم توسعه می پردازد.روش بررسی: مطالعه در این پژوهش بر مبنای روش پیمایشی و نوع پژوهش توصیفی و همبستگیاست. جامعه آماری پژوهش شامل افراد 15 سال به بالا، ساکن درمناطق 19 و 20 جنوب تهران میباشد. که تعداد 260 نفر به شیوه فرمول کوکران و براساس نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای، انتخاب ومورد مطالعه قرار گرفتند. روش جمع آوری اطلاعات بر مبنای پرسشنامه پژوهشگرساخته بوده و برای پایایی پرسشنامه از مقیاسهای آلفا، روش دو نیمه کردن، روش معادل، استفادهشده است که سطح بالایی پایایی (83%) را نشان داداند. درتعیین روابط بین متغیرها از آزمون کندالو ضریب همبستگی اسپیرمن استفاده شده است.یافته ها : یافته های نشان داد که بین مولفه های سرمایه اجتماعی (اعتماد، مشارکت، آگاهی وهمبستگی اجتماعی) و تقویت مدیریت سیاسی محله ها و باز تولید امنیت شهری در مناطق 19 و 20 جنوب تهران رابطه معناداری وجود دارد. (P<0/05) به عبارت دیگر هرچه عناصر و مولفه های سرمایه اجتماعی در سطح شهر و محله ها بیشتر باشد و شرایط آن فراهم گردد تقویت مدیریت سیاسی محله ها و امنیت شهری بیشتر امکان پذیر است.