سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین همایش علمی پژوهشی علوم تربیتی و روانشناسی آسیب های اجتماعی و فرهنگی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمدرضا ابراهیم خانی – دانشجوی کارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی دانشگاه محقق اردبیلی
زهرا لطفی منزه – مهندس فناوری اطلاعات، دانشجوی کارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی دانشگاه خوارزمی
علی خالق خواه – عضو هیئت علمی و دانشیار دانشکده علوم تربیتی دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:

این پژوهش به منظور بررسی نقش شبکه های اجتماعی مجازی بر سازگاری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان دوره ی متوسطه ی دوم انجام گرفت. جامعه ی آماری این پژوهش را دانش آموزان دوره ی دوم متوسطهناحیه ی یک آموزش و پرورش اردبیل در سال تحصیلی 94-1393 تشکیل می داد. روش نمونه گیری از نوع اتفاقی بوده و به دلیل برخی از محدودیت ها از بین 165 پرسشنامه توزیع شده، 137 مورد قابل تحلیل بود. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه ی سازگاری تحصیلی (با پایایی α=0/61) و پرسشنامه ی خودکارآمدی تحصیلی( با پایایی α=0/85) استفاده شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون آماری آنالیز واریانس چندمتغیره، تجزیه و تحلیل گردید. نتایج نشان داد که تاثیر تعامل بین جنسیت و کاربست شبکه های اجتماعی مجازی بر سازگاری تحصیلی (F(1.133)=0/327؛ P=0/568) و خودکارآمدی تحصیلی (F(1.133)=0/712؛ P=0/4>0/05) دانش آموزان، معنی دار نیست. اما تاثیر جداگانه ی جنسیت بر خودکارآمدی تحصیلی (F(1.133)=4/033؛ P=0/047<0/05)، معنی دار است.