سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: هفتمین کنگره انجمن ژئوپلیتیک ایران (جغرافیای سیاسی شهر)

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

رحیم سرور – دانشیارگروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی (ره)، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
محمدعلی خلیجی – مسؤل مکاتبات پژوهشگر دکتری شهرسازی، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران

چکیده:

یکی از مهم ترین موضوعات در توسعه منطقه ای شناخت ساختار فضایی و اقتصادی منطقه است. در بررسی ساختاراقتصادی مناطق، شهر های میانی پس از شهر های درجه اول، از نقش قابل توجهی برخورداراند. توجه به نقش وکارکرد شهر های میانی به ویژه اقتصادی هم زمان با روند فزاینده شهرنشینی به قطبی شدن کشور، بروز عدم تعادلهابین مناطق می شود. در پژوهش حاضر پس از مروری اجمالی بر آرای نظریه پردازان پیرامون شهرهای میانی و نقشآنها در کاهش نابرابریها و توسعه ساختار فضایی- اقتصادی مناطق که بیشتر بر توسعه درون زا در مقابل جذبفعالیت های اقتصادی برونی تاکید دارند، به ارائه مدل تحلیلی مشتمل بر اهداف، راهبردهای و سیاستهای و همچنینشاخص های اینگونه شهرها خواهیم پرداخت. سپس جهت بررسی جایگاهی که شهر های میانی در توسعه اقتصادیمنطقه می توانند ایفا کنند و در راستای اقتصاد سنجی و تحلیل اقتصادی منطقه، از روشهای ضریب مکانی، روشترسیمی طولی، روش ژرژ شابو و تونی گارنیه بهره گرفته شده است . مرودشت یکی از شهرهای استان فارس میباشد و به لحاظ جمعیتی پنجمین شهر این استان می باشد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که با تبیین سندتصمیم سازی GSOP برگرفته از الگوهای آماری فوق الذکر می توان مرودشت را بعنوان سومین شهر استان فارس باارایه کارکرد های کشاورزی، صنعتی و خدماتی در شرایط اقتصادی منطقه تأثیر گذار نمود و به عنوان شهر میانی درمنطقه می تواند در استمرار و پویایی اقتصادی نقش مثبت داشته باشد.