سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: هفتمین کنگره انجمن ژئوپلیتیک ایران (جغرافیای سیاسی شهر)

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

سجاد نجفی – کارشناس ارشد جغرافیای سیاسی دانشگاه خوارزمی تهران
داود رازیان – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

با توجه به موقعیت کشور و نحوه قرارگیری شهرها در نقاط آسیب پذیر از جمله، وجود مسیلها و رودخانه در درون شهرها، قرارگیری بر روی گسلها، وجود گرد و غبارهای فصلی و .. بهتبع آن روی دادن حوادث طبیعی امری اجتناب ناپذیراست. با توجه به رشد و توسعه شهرهایو تمرکز جمعیت در این کانونها، در صورت رخداد حوادث طبیعی، خسارتهای قابل توجهیبه لحاظ جانی و مالی، متحمل شهرها میگردد. با توجه به ماهیت غیرمترقبه بودن غالبحوادث طبیعی و لزوم اتخاذ سریع و صحیح تصمیم ها و اجرای عملیات، مبانی نظری وبنیادی، دانشی را تحت عنوان مدیریت بحران به وجود آورده است. برای شناخت مدیریتبحران شهر و آسیب پذیری مناطق شهری در برابر بلایای طبیعی، بررسی عامل های اصلیمؤثر در آسیب پذیری مدیریت بحران شهری نیاز است. هدف از این مقاله، به کار گیری اصولمدیریتی لازم برای کاهش آسیب پذیری شهرها و دستیابی به اولویت های عوامل مؤثر درمدیریت بحران شهری در سازمان های مرتبط با بحران شهرها می باشد.