سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین همایش علمی پژوهشی علوم تربیتی و روانشناسی آسیب های اجتماعی و فرهنگی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمدرضا نیلی – استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه اصفهان
محمدحسین زارعی – دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی دانشگاه اصفهان
ستاره موسوی – دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی دانشگاه اصفهان و مدرس دانشگاه

چکیده:

یکی از ابعاد فطرت آدمی، بعد نیایش و پرستش است و نماز متداولترین و زیباترین تجلی عبادت و پرستش آدمی است زمانیکهآدمی خود را نیازمند به یک نیروی غیرمادی میبیند، دل بسوی پروردگار میآورد و او را به یاری خود میخواند. نماز موجب ارتباط قلبیانسان با خدا شده و نقش حیاتی در بهداشت روح و روان انسان دارد. در این راستا تحقیق حاضر به بررسی آثار تربیتی نماز پرداختهو نیز برای مربیان عزیز نیز مدل برنامه درسی معنوی را ارئه نموده است به امید اینکه در راستای فراگیر و تداوم این فرضیه اساسیدین عزیزمان تاثیر گذار باشد. روش تحقیق حاضر تحلیلی استنادی است و محققین با بهره گیری از آموزه های دینی،پایگاه هایاطلاعاتی در راستای نماز و اصول و نظریه های نوآوری برنامه درسی به جمع آوری اطلاعات پرداختند. محققین در این تحقیق درآغاز مروری بر نماز و جایگاه آن در زندگی فراگیران نموده و در ادامه نیز فرایند برنامه درسی معنوی در بعد فراگیر،فرایندآموزشی،نقش معلم را ارائه نمودند.