سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: پنجمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

لطف ا… پارسایی – عضو هیات علمی بخش تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری
فاطمه سالاریان – دانشجوی کارشناسی ارشد مرتعداری دانشگاه مازندران
منصوره شراینی – کار شناس مرتع و آبخیزداری

چکیده:

ایران با توپوگرافی عمدتاً کوهستانی فعالیت زمین ساختی و لرزه خیزی زیاد، شرایط متنوع زمین شناسی و اقلیمی، عمده شرایط طبیعی را برای ایجاد طیف وسیعی از زمین لغزش ها داراست. زمین لغزش در ایران بعنوان یک بلای طبیعی، سالیانه خسارات جانی و مالی فراوانی به کشور وارد می سازد. اگر برای بلایای طبیعی دیگر احتمال وقوع هر از چندگاهی قائل شویم، پتانسیل وقوع پدیده لغزش در کشور را باید هر لحظه در نظر گرفت. بر اساس یک برآورد اولیه، سالیانه ۵۰۰ میلیارد ریال خسارت های مالی از طریق زمین لغزش ها بر کشور تحمیل می شود و این در صورتی است که از بین رفتن منابع طبیعی غیرقابل بازگشت به حساب آورده نشوند(کمک پناه ۱۳۷۳ ). این پدیده همه ساله در اکثر استان های کشور موجب خسارت های اقتصادی به راه ها، خطوط آهن، خطوط انتقال نیرو و ارتباطات، کانال های آبیاری و آبرسانی، تأسیسات معدنی، تأسیسات استخراج، پالایش نفت و گاز، شبکه شریان های حیاتی داخل شهرها، کارخانه ها و مراکز صنعتی، سدها و دریاچه های مصنوعی و طبیعی، جنگل ها و مراتع و منابع طبیعی، مزارع ومناطق مسکونی و روستاها گشته یا آنها را مورد تهدید قرار می دهد. این نوشتار ابتدا به تعریف ناپایداری شیب و واژه شناسی آن پرداخته، سپس ضمن معرفی تاثیر پذیری متقابل زمین لغزش ها با منابع طبیعی و سازه های بشری، به معرفی گستره آن در سطح استان گلستان می پردازد.