سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین همایش علمی پژوهشی علوم تربیتی و روانشناسی آسیب های اجتماعی و فرهنگی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

زهرا ناظم – دانشگاه آزاد اصفهان (خوراسگان)

چکیده:

این مقاله با روش توصیفی و با هدف بررسی و شناخت نگرش سیستمی و ارتباط آن با آسیب های اجتماعی در اسفندماه 1393 تهیه و تنظیم گردیده است.آسیب های اجتماعی در هر کشور پدیده هایی واقعی و غیر قابل انکاری هستند که بسته به توانمندی و ظرفیت مدیران وسیاست گزاران حوزه اجتماعی قابلیت کنترل و پیگیری دارند.آن چه که امروز جامعه ی ما سخت به آن محتاج است ورود معنا دار نگرش سیستمی به عرصه سیاست گزاری هایاجتماعی مبتنی بر قبول وجود و رشد آسیب های اجتماعی در دهه گذشته و تلاش همه جانبه برای حذف یا به حداقلرساندن آن ها از طریق نظام واحد یکپارچه برنامه ریزی اجتماعی و توجه به علل به جای عنایت به معلول هاست. این درحالی است که از زاویه اجتماعی اگر به آسیب های اجتماعی به موقع رسیدگی نشود ، افزایش جرم و جنایت را در پیخواهد داشت.که مخرب انضباط اجتماعی است و می تواند امنیت اجتماعی را خدشه دار سازد و هزینه های ثانویه سنگینیرا بر نظام اجتماعی کشور تحمیل نماید که بازسازی آن مستلزم صرف هزینه زمانی و مالی بسیار و از دست دادن سرمایههای انسانی بیش تر در کشور است.