سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین همایش علمی پژوهشی علوم تربیتی و روانشناسی آسیب های اجتماعی و فرهنگی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

فریدون رمضانی – عضو هیئت علمی گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور
هومن عسکری – کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی

چکیده:

زمینه و هدف: انسان بعنوان موجود اجتماعی ناگزیر است با دیگران ارتباط داشته باشد. امروزه رشد سریعتکنولوژی ها بخصوص در بخش ارتباطات مقوله روابط انسانی را بشدت تحت تاثیر قرار داده است. شبکه های نویناجتماعی بعنوان یکی از بسترهای پردامنه حوزه ارتباطات اجتماعی امروزه در زندگی افراد جا باز کرده و بخش قابلتوجهی از وقت کاربران و روابطشان را در دست گرفته است. شبکه اجتماعی متشکل از افرادی است که به وسیلهوابستگی خاصی به یکدیگر مرتبط شده اند. هر شبکه اجتماعی فرهنگ ارتباطی خاص خود را دارد. آشنایی با ساختارو عملکرد این شبکه ها کمک بسیار زیادی به کاربران می کند تا شبکه مورد نیاز خود را جستجو نموده و برایرسیدن به اهداف خود از این شبکه ها کمک بگیرند. صمیمیت یک نیاز روانشناختی اولیه و اصلی در نظرگرفته میشود و این اعتقاد وجود دارد که همه انسان ها یک نیاز پایه و اساسی به برقراری روابط صمیمانه دارند. در واقعصمیمیت اجتماعی تمایل فرد برای شرکت در یک رابطه حمایت کننده و مهر آمیز بدون از دست دادن خود در آنرابطه است. از این رو هدف از پژوهش حاضر ارزیابی هوش اخلاقی و صمیمیت اجتماعی در بین کاربران و غیرکاربران شبکه های نوین اجتماعی است.روش: در این مطاله توصیف، تعداد 120 نفر از کاربران تلفن همراه شهر بیرجند در سنین 17 تا 38 سال (60 نفر کاربرو 60 نفر و غیر کاربر شبکه های نوین اجتماعی) بعنوان نمونه مورد بررسی به پرسشنامه های هوش اخلاقی لینکوکیل ، صمیمیت اجتماعی میلر و مقیاس سنجش شبکه های نوین اجتماعی (رمضانی، 1393 ) پاسخ دادند. داده ها باآزمون t مستقل و همبستگی پیرسون گام به گام تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد بین صمیمیت اجتماعی کاربران شبکه های نوین اجتماعی و غیر کاربران تفاوت معنا داری وجود دارد (p<0/05) اما بین هوش اخلاقی کاربران شبکه های نوین اجتماعی و غیر کاربران تفاوت معنی داری مشاهده نشد. از سویی بین هوش اخلاقی و صمیمیت اجتماعی کاربران زن و مرد شبکه های نوین اجتماعی تفاوت معناداری وجود نداشت.نتیجه گیری: براساس یافته ها می توان بیان داشت استفاده از شبکه های نوین اجتماعی بر وضعیت روانشناختیکاربران اثرات منفی دارد و می تواند بر صمیمیت اجتماعی و هوش اخلاقی آنها تاثیر بگذارد. لذا با مدیریت استفاده ازاین شبکه ها بعنوان یک بستر نوین در برقراری ارتباطات انسانی می توان ضمن بهر مندی از مزایای آن در برقراریارتباط آسان، سریع و ارزان، آسیب های روانی- اجتماعی آن را به حداقل کاهش داد.