سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: همایش ملی معماری و شهرسازی ایرانی اسلامی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

کیوان ریحانی سقزی – دانشجوی ارشد معماری، دانشگاه آزاد واحد سنندج
محمدرضا رضوی – عضو هیت علمی دانشگاه آزاد واحد سنندج

چکیده:

برای حفظ محیط زیست و استفاده بهینه از منابع و صرفهجویی در مصرف آن از مهمترین عوامل برای توسعه و پایداری هر کشوری میباشد. همانطور که می دانیم بیشترین مصرف انرژی در کشور ما در منازل مسکونی صورت میگیرد. به دلیل ساخت و سازهای نامناسب که این خود باعث تخریب و بحرانهای زیست محیطی و چالشهای موجود در این زمینه میشود. که مسئله اصلی در معماری معاصر جهان امروز قطع ارتباط میان معماری بومی و نیازهای مدرن میباشد. مقاله حاضر درباره لزوم شناخت معماری بر درک اقلیم و صرفهجویی در انرژی و گامی به سوی معماری پایدار و این خود بهانه ایست برای بیان ضرورت موضوع پژوهش و آشتی دادن دانشجویان، معماران، پژوهشگران، محققان، مردم با مفهوم معماری همنوا با پتانسیلهای محیطی و بومی آشنا سازد. ایده مطرح شده در این نوشتار در (معماری زمینهگرا با رویکرد پایداری) و آشتی با طبیعت است. و این که چگونه میتوان در معماری به شناخت اقلیم بر هم نوایی با طبیعت به منزله در اولویت قراردادن نحوه صرفهجویی انرژی در رسیدن به معماری پایدار دست یافت. پرسشی است که در این پژوهش مطرح است. هدف این پژوهش نحوه معماری همنوا با طبیعت، بهینه سازی پایداری در ساختمانها آشتی با طبیعت و هنر سکونت در آن و نیم نگاهی به الگوهای پایدار سنتی ایران میباشد. و در نهایت نتایج کار در قالب الگوهای پیشنهادی که منجر به تعامل معماری، محیط زیست طراحی بر حسب اقلیم دستیابی به مصرف انرژی بهینه و ایجاد روندی به سوی معماری پایدار ارائه میگردد.