سال انتشار: ۱۳۹۲

محل انتشار: اولین همایش ملی باستان شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمد اقبال چهری – دکترای باستان شناسی پیش از تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی

چکیده:

حاشیه رودخانه دینورآب و منطقه اطراف آن تا دامنه کوه بیستون از مناطق بسیار مهم در مطالعات باستان شناسی ایران به شمارمی رود. حضور محوطه های متعدد باستان شناختی از ادوار پارینه سنگی، نشان دهنده توجه زیاد انسان ها به این منطقه بوده که شرایط مساعد زیست محیطی و موقعیت مهم استراتژیکی آن از دلایل مهم این گرایش بوده است. از جمله مکان های مهم موجود درحاشیه رودخانه دینور، پناهگاههای صخره ای حسین آباد است که با مطالعه فن آوری ساخت مصنوعات سنگی و گونه شناسی قطعات آن، می توان کاربرد این محوطه ها را به عنوان استقرارگاه فصلی و ایستگاه موقت شکار از دوره پارینه سنگی جدید تا نوسنگی تأیید نمود. علاوه بر این، مطالعه و تحلیل مصنوعات سنگی نشان داده که تقریباً تمامی آنها از منابع محلی منطقه ای – تأمین می شده اند.