سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت منابع آب اراضی ساحلی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدحسن محسنی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های ابی
سیدحسین محسنی – کارشناس ارشد زراعتجهاد کشاورزی استان مازندران

چکیده:

هنگامی که بحث سازه های ابی و محیط زیست مطرح است عاملی که موجب دگرگونی محیط زیست می شود سد است و بدون شک یکی از پایه های اصلی و اساسی در توسعه جوامع و کشورهای مختلف سدسازی است اقلیم خشک کشورهایی مانند ایران سبب شده است سدسازی به عنوان شیوه ای مهندسی برای تنظیم و بهنگام سازی جریان آب جهت بهره برداری های زراعی شرب و سایر مصارف مورد توجه باشد به همین خاصر در چند سال اخیر یکی از شاخصترین فعالیتهای عمرانی در کشور بوده است اما ایا هر سد فقط اثار عمرانی دارد؟ بسیاری از جغرافیدانان و اکولوژیست ها دراین باره نظر منفی دارند آنها می گویند برخی از پیامدهای محیطی سدها غیرقابل کنترل و نگران کننده است و از این نظر احداث یک سد جدید باید همراه با اما و اگرهای بسیار باشد و برای مهار منابع آب بهتر آن است که سرا غ روشهای دیگر مثل ابخیزیداری برویم یا دست کم اینکه سدها را هرچه کوچکتر بسازیم اما اثرات احداث سدها براکوسیستم های طبیعی بالا دست و پایین دست آنها چیست و چگونه باید مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرد؟ ایا هرسدی در هر مکانی و در هر رودخانه ای قابل احداث است؟ حال با توجه به انچه که تاکنون گفته شد سدها اثرات زیست محیطی زیادی علاوه بر فوایدش برمحیط زیست دارند که بطور نمونه ساخت سد رژیم هیدرولیکی پایین دست رودخانه را تغییر داده و باعث شده که رودخانه کاتالیزه شده و جریان آب تماما بوسیله یک سلسله سد و اب بند کنترل شود که کاتالیزه شدن رودخانه سبب کاهش طول ان می گردد.