سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: کنفرانس ملی حفاظت از تنوع زیستی و دانش بومی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سارا اوحدی – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دماوند
مزدک دُربیکی – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر

چکیده:

گردشگری یکی از فعالیت های رایج در شمال ایران و بیشتر به دلیل وجود دریای مازندران است. این فعالیت اقتصادی پیامدهای خاص خود بر اکوسیستم ساحلی و تنوع زیستی را دارد. در این پژوهش پیامدهای محیط زیستی گردشگری بر اکوسیستم ساحلی دریای مازندران و در جنوب شرقی آن بررسی شده است. با توجه به پژوهش های مشابه در دنیا، بررسی های میدانی زیادی در چهار سایت انتخابی در منطقه برای ارزیابی اولیه این نوع پیامدها بر محیط زیست صورت گرفت و تا حد امکان پپامدها به صورت کیفی و کمی بررسی شد. نتایج نشان می دهد پیامدهای محیط زیستی در سایت های بندر گز و بندر ترکمن تقریبا مشابه هم، و در میانکاله و در سواحل متفاوت است. در دو سایت نخست وضعیت پیامدها بیشتر به سمت گردشگری انبوه میل می کند در صورتی که در مناطق طبیعی تر مانند میانکاله حالت پیامدهای طبیعت گردی پیدا می کند. گردشگری در این منطقه ساحلی پتانسیل زیادی در تخریب و آسیب به اکوسیستم ها و تنوع زیستی دارد چون هم تقاضای جامعه برای این گونه فعالیت ها زیاد است و هم توسعه محلی و منطقه ای بر آن تاکید دارد. بنابراین گردشگری در این بخش از سواحل به خصوص از نوع انبوه آن یکی از تهدیدهای کنونی و آتی محط زیست منطقه است که می تواند ماهیت و کاربری و از همه مهم تر پتانسیل اقتصادی سواحل جنوب شرقی دریای خزر را به خطر بیاندازد. پیشنهاد می شود با توجه به توان اکولوژیکی منطقه، فعالیت های گردشگری بیشتر به سمت طبیعت گردی هدایت شود تا بتوان با برنامه ریزی صحیح از این منابع طبیعی استفاده بهینه کرد.