سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین کنگره ملی تفکر و پژوهش دینی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

نسرین پور معینی – دانشجوی کارشناس ارشد عرفان اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز

چکیده:

پیر از اصل اوستایی به معنای سالخورده و در اصطلاح عرفان و تصوف به معنای رهبر و هادی و مراداست که در سیر سلوک و سفر باطنی سالک نقش راهنما و بلد راه را دارد که اتصال به او و پیروی مطلق از او از ضروریات عروج عرفانی است . در این مقاله لزوم تبعیت از این انسان وارسته جهت صعود روحانی نمایان می گردد.