سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: چهارمین همایش نگرشی بر آیین نامه طراحی ساختمانها در برابر زلزله (استاندارد ۲۸۰۰)

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد حق بین قمی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی سازه، دانشگاه تربیت معلم تهران
علی معصومی – استادیار گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه تربیت معل

چکیده:

در سال های اخیر پیشرفت های قابل توجهی در روش های طراحی بر اساس عملکرد حاصل شده است که در همه آ ن ها روش های تحلیل استاتیکی غی رخطی به عنوان مبنا مورد استفاده قرار گرفته اند. در آیین نامه های طراحی رایج برای تحلیل سازه ها به طور مشخص از دو روش تحلیل استاتیکی خطی و دینامیکی خطی استفاده م یشود. با توجه به کاستی های موجود در روش های تحلیل خطی به ویژه در ارزیابی رفتار واقعی ساختمان های بتن مسلح، مطالعات گسترده ای در مورد بررسی میزان دقت نتایج استفاده از روش های تحلیل غیر خطی، صورت گرفته است. اگرچه بهترین و دقی قترین شیوه ارزیابی رفتار لرزه ای سازه ها استفاده از تحلیل دینامیکی غیر خطی تاریخچه زمانی است با این وجود دستورالعمل های معتبر ATC-40 ، FEMA 273 & 356 & 440 و هم چنین در سال ۲۰۰۶ آیین نامه بهسازی لرز های ساختمان های موجود ASCE/SEI 41-06 استفاده از روش تحلیل استاتیکی غیرخطی را به دلیل سادگی به کارگیری و تفسیر نتایج آن ، توصیه کرده اند . در این دستورالعمل ها تعدادی الگوی توزیع بار برای نمایش ساده تر نیروی جانبی زلزله در روش استاتیکی غیرخطی، عنوان شده است. در این مقاله تأثیر استفاده از الگوهای مختلف توزیع بار جانبی موجود در دستورالعمل بهسازی لرزه ای ساختمان های موجود (نشریه شماره ۳۶۰ سازمان مدیریت و برنام هریزی کشور برگرفته ازدستورالعمل های FEMA 273 &356 روی مقادیر پاسخ دونمونه قاب بتن مسلح ۱۰ طبقه مورد بررسی قرار گرفته و با نتایج تحلیل دینامیکی غیرخطی تاریخچه زمانی ب ا استفاده از برخی زلزله های ایران باPGA های فزاینده، مقایسه شده است. در نهایت یک الگوی توزیع بار جانبی متناسب با نتایج تحلیل های دینامیکی غیرخطی تاریخچه زمانی فزاینده برای تحلیل استاتیکی غیرخطی ساختمان های میان مرتبه موجود در ایران پیشنهاد شده است