سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش تخصصی توسعه کشاورزی استانهای شمالغرب کشور

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

مهرداد پویا – دانشجوی دکتری توسعه سیستمی
بهنام طهماسب پور – کارشناس ارشد اصلاح نباتات

چکیده:

کشور پهناور ایران یک کشور خشک و نیمه خشک محسوب می شود که اکثرنقاط آن با کم آبی برای کشاورزی مواجه است به نحوی که متوسط بارندگی سالانه درکشورمان حدود 250 میلی متر یعنی 30 درصد متوسط بارندگی کره زمین می باشد درزمینه مصرف آب درکشور به ویژه در بخش کشاورزی ما با چهار چالش عمده مواجه هستیم چالش اول اینکه همین مقدار بارندگی بنا بهدلایل مختلف جغرافیایی و اقلیمی به صورت پراکنده و نامتعادل توزیع شده است دوم آنکه حدود 70 درصد حجم نزولات جوی سالانه از طریق تبخیر رودخانه ها و ازدسترس ما خارج می شود سوم اینکه مصرف آب دربخش کشاورزی ایران حدود 20 درصد بالاتر از میانگین جهانی می باشد و چهارم آنکه بازدهی آبیاری درکشاورزی ایران حدود 35 درصد است و 65درصد از آب استحصالی به هدر می رود با توجه به اینکه آب عمدتا میزان به کارگیری از سایر عوامل تولید را نیز مشخص می کند می توان گفت این عامل مهمترین عامل تولید کشاورزی است این قماله یک مطالعه کتابخانه ایست که سعی دارد ضمن یادآوری اهمیت بهره برداری بهینه از مهمترین عامل تولید دربخش کشاورزی تجربیات یکی از کشورهای پیشرو درمدیریت منابع آب یعنی استرالیا را معرف نماید.