سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: اولین همایش علمی پژوهشی علوم تربیتی و روانشناسی آسیب های اجتماعی و فرهنگی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

اکبر سلیمی – کارشناس ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه کردستان
مختار بساطی – کارشناس ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه کردستان

چکیده:

توسعه و تکامل مدرسه به عنوان هسته نظام آموزشی مستلزم اطلاع از میزان کارآمدی و برنامه ریزی برای بهبودبخشیدن به فعالیتهای آن است. از آنجا که ارزشیابی نقش آئینه را ایفا می کند، مسئولان و اولیای مدرسه می توانندبا بهرهگیری از آن تصویری از چگونگی فعالیتها و برنامه ها به دست آورند و تصمیمات لازم را به منظور بهبودبخشیدن و پیشرفت فعالیتها برای دستیابی به بازدهی مورد نظر اتخاذ کنند. ارزشیابی توصیفی، نظامی سنجشیاست که در آن رقابت و حساسیت به نمره به همکاری و مشارکت مبدل می شود و همچنین، در آن از ابزارهایسنجشی استفاده می شود. انتظار میرود که این روش در مقایسه با ارزشیابی سنتی توانسته باشد الگوهای یادگیریسازگارتری در دانش آموزان ایجاد کند. ارزشیابی توصیفی به عنوان یکی از تغییرات در نظام ارزشیابی در آموزش وپرورش کشور در دهه اخیر مدنظر بوده است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی چالش های ارزشیابی توصیفی و انجاماقداماتی به مراتب آن انجام گرفته است.