سال انتشار: ۱۳۹۳

محل انتشار: هفتمین کنگره انجمن ژئوپلیتیک ایران (جغرافیای سیاسی شهر)

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

حسین موسی زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه گلستان، گرگان (مکاتبات)
رضا سارلی – دانشجوی جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه گلستان، گرگان
جواد دوجی – دانشجوی جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه گلستان، گرگان

چکیده:

در شهرهای امروزه بویژه کلان شهرها منابع،کالاها،خدمات وزیبایی های طبیعیی محدود می باشد، از این رو همه شهروندان مشتاقند از این امکانات بهره مند شوند، این در حالیست که عده ای از مردم به منابع موجود در شهر و امکانات شهری دسترسی ندارند، این وضعیت در همه شهرهای جهان با شدت و ضعف دیده می شود. با توجه به این مطلب در صورت محدود بودن منابع مورد نیاز در یک ناحیه شهری، جامع شهری در استفاده از این منابع با نابرابری های شدیدی روبه رو خواهد شد و تنها نظارت و کنترل بخش دولتی می تواند تعادل در استفاده از منابع را به وجود آورد. تصمیم گیری در مورد اختصاص خدمات شهری به وسیله مدیران شهری صورت می گیرد. پس لازم است در حل مسایل کلان شهرها مدیران شهری به تخصیص منابع محدود موجود در شهر به همه اقشار جامعه توجه بیشتری کنند تا محیط دلپذیر برای تمام اقشار جامعه به وجود آید، این امر رضایت شهروندان را از خدمات ارائه شده در پی دارد. در این پژوهش سعی شده است چالش های فراروی مدیران شهری جهت ایجاد برابری دسترسی تمامی شهروندان از خدمات ارائه شده بررسی شود. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی، از لحاظ روش، توصیفی و تحلیلی مبتنی بر مطالعات اسنادی و پیمایشی می باشد. بر اساس یافته های این پژوهش شناخت نیازها و اولویت های شهروندان و مکان گزینی صحیح خدمات شهری با توجه به این نیازها برخورداری تمامی اقشار جامعه شهری را از خدمات ارائه شده میسر می سازد.