سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: هشتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

نعمت اله جعفرزاده حقیقی – دانشیار دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
لیلا صادقی – دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیق
مهران افخمی – مدیر دفتر بررسی های زیست محیطی سازمان آب و برق خوزستان
سیدمحسن حسین زاده – مدیر دفتر هیدرو ژئوماتیک سازمان آب و برق خوزستان

چکیده:

تالاب بامدژ از تالاب های مهم خوزستان ویکی از زیستگاههای آب شیرین استان محسوب می گردد که با حدود ۴۰۰۰ هکتار وسعت در ۴۰ کیلومتری شهر اهواز واقع شد ه است [ ۱]، این تالاب به دلیل احاطه شدن توسط چندین روستا با عمده فعالیتهای کشاورزی و دامپرو ری حائز اهمیت است ویکی از دلائل تهدید حیات این پیکره آ بی، کشاورزی و آ بیاری های غیر اصو لی اراضی می باشد . در این تحقیق در راستای نیل به اهداف توسعه پایدار، حفظ حیات آ بی این تالاب و در عین حال استفاده معقول و در حد توان محیط، این منطقه مورد ارزیابی توان قرار گرفت . محدوده مطالعاتی بیش از ۷۳۸۴۰ هکتار وسعت دارد، که از جنوب به کانال توانا و ازشمال به روستای شاوور، از شرق به راه آهن اهواز -تهران و از غرب به رودخانه کرخه محدود می شود. این مطالعه از روش ارزیابی توان اکولوژیکی مخدوم و با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی کهیکی از قوی ترین ابزارها در مطالعات ارزیابی توان و آمایش سرزمین می باشد، صورت گرفت و نتایج حاصل از مقایسه ویژگیها ومحدودیتهای اراضی منطقه با مدل نشان داد که در منطقه مورد بررسی جهت کشت آبی ۲۴ درصد منطقه طبقه ۲توان، ۴۶ درصد طبقه ۳ توان و مابقی اراضی توان لازم جهت کشت آبی را ندارند، جهت کشت دیم ۷۰ درصد منطقه دارای توان طبقه ۲ و ۳۰ درصد اراضی فاقد توان لازم جهت کشت دیم می باشد، از نظر مرتعداری نیز ۴۲ درصد منطقه دارای توان طبقه ۱ و ۲۸ درصد دارای توان طبقه ۲ می باش د . محدودیتهای موجود منطقه برای کشاورزی اغلب مربوط به اقلیم می باشد . در انتها نتایج حاصل از این مطالعه، به کمک نرم افزارArcGIS 9
به صورت نقشه هایی تهیه و نمایش داده شده است.