سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی سازه و فولاد

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد رضا تابش پور – عضو هیات علمی دانشگاه تربیت معلم سبزوار
احسان رضایی – فارغ التحصیل کارشناسی ارشد ،دانشگاه تفرش
ناصر عرفانی – عضو هیات علمی دانشگاه تفرش

چکیده:

با افزایش روز افزون استفاده از سوختهای فسیلی و باتوجه به محدود بودن منابع این انرژی در خشکی نیاز به استخراج از منابع بستر دریاها روز به روز افزایش یافته و موجب توسعه و رشد قابل توجه سازه های دور از ساحل شده است رویکرد نوین در طراحی سازه ها، استفاده از مکانیزم های کنترل به منظور کاهش اثر بارهای محیطی بر ان ها می باشد که به تدریج درکنار روشهای سنتی طراحی سازه ها که صرفا مبتنی بر افزایش مقاومت سازه ها بوده اند مطرح می شوند عملکرد تمام وسایل اتلاف انرژی تقریبا شبیه به هم است و همگی انرژی جنبشی اعمال شده را به گرما تبدیل م یکنند این وسایل کنترل را برحسب چگونگی تامین انرژی لازم برای فعال شدن میتوان به سه دسته فعال، نیمه فعال و منفعل تقسیم نمود. میراگر جرمی تنظیم شده یکی از انواع سیستمهای کنترل منفعل سازه ها می باشد با توجه به ماهیت بارهای باد و موج که بارهای غالب وارد بر سازه های دریایی می باشند همچنین با توجه به اینکه سیستم کنترلی به کاررفته برای کاهش پاسخ های سازه لازم است بصورت مداوم در بازه زمانی قابل توجهی از عمر سازه در حال عملکرد باشند لذا یکی از گزینه های مناسب برای بهبود عملکرد سکوهای دریایی استفاده از میراگر جرمی تنظیم شده می باشد.