سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: همایش ملی معماری و شهرسازی ایرانی اسلامی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علیرضا مظفری – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان
مجید شهبازی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد زنجان

چکیده:

معماری قاجار را به عنوان نقطه حساس معماری ایران به دلیل اولین بازخورد جدی با زبانها و گرامرهای معماری غربی میتوان قلمدادکرد. به نظر بسیاری از نویسندگان و محققان غربی مانند پوپ و گدار معماری قاجار عملاً آخرین دوره از معماری ایران میباشد که در آن سنتهای گذشته معماری ایران در آن دیده میشود ولی متاسفانه بعد از دوره قاجار به علت ارتباطات پیش آمده با اروپا و سفرهای انجام شده توسط مقامات دولتی بین ایران و فرنگ، معماری قاجار دچار تاثیراتی جدی از معماری غرب و یک نوع آمیختگی گاه مثبت و گاه منفی گردیده است. از طرف دیگر بنابر نظر محققین داخلی به لحاظ حجمی و فرمی نیز نوآوریها و خلاقیتهایی در حال وقوع بوده است که نمونههای آن را در معماری کاخهای میتوان دید. بنابراین پرداختن به گونه شناسی معماری این دوره در جهت آنالیز و تعمیق هرچه بیشتر، ضروری به نظر میرسد. در این مقاله سعی گردیده است تا تاثیر و چگونگی عناصر الحاقی غرب بر عناصر، الگوها و فضاهای اصلی معماری کاخهای قاجار مورد بررسی قرار گیرد