سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: ششمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

مهناز کیانی – گروه گیاهان زینتی پژوهشکده علوم گیاهی دانشگاه فردوسی مشهد
ذبیح اله زمانی – گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران،
احمد خلیقی – گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران،
محمدرضا فتاحی مقدم – گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران،

چکیده:

گل محمدی (Rosa damascena Mill.) از گذشته های دور در عرصه های وسیعی از کشور کشت و کار می شده است بنابراین ایران می تواند در برگیرنده ذخیره غنی از این گونه باشد که مزایای آن متعاقب شناسایی این ذخیره توارثی مشخص خواهد شد .. در جهت نیل به این هدف، 41 ژنوتیپ گل محمدی از مناطق عمده تولید کننده آن در کشور جمع آوری شدند . نشانگرهای ژنتیکی شامل 50 صفت کمی و کیفی مرفولوژیکی، 31 آغازگر RAPD و 38 آغازگرSSRs به عنوان ابزار ارزیابی تنوع ژنتیکی نمونه های مورد مطالعه انتخاب شدند . نتایج دلالت بر تنوع بالای صفات مرفولوژیکی مورد ارزیابی به خصوص در صفات مرتبط با ویژگی های گل، برگ و خار داشت . نشانگرهای ملکولی نیز مقادیر بالای چندشکلی را ردیابی و در مجموع 190 و 225 باند چندشکل به ترتیب با استفاده از آغازگرهای انتخابی RAPDوSSR امتیازدهی شدند . روابط اصلی بدست آمده برای نشانگرهای مختلف (مرفولوژیکی و ملکولی ) مشابه بودند، اگرچه درجه تفکیک پذیری ژنوتیپ ها برای داده های مرفولوژیکی کمتر بود . در مجموع با شناسایی ایران به عنوان یک مرکز تنوع گل محمدی علاوه بر روشن شدن افق های تازه ای برای اجرای طرح های به زراعی و به نژادی این گونه ارزشمند در کشور، شواهدی در ارتباط با خاستگاه ناشناخته آن نیز فراهم گردید.